Huidig Shanghai
Het spijt me, heb ik je doen schrikken? - Nee.
'Lichten uit' wil technisch gezien zeggen dat de lichten uit moeten,
en jij onder lakens.
Droom zacht.
Niet doen! - Sammy, het is al laat.
Wat scheelt er? - Geloof jij in spoken?
Ik hou van spokenverhalen. - Het is nu spokenmaand.
Spokenwat? - Spokenmaand.
In het Mandarijns heet het eigenlijk hongerige spokenmaand.
Het is de tijd van het jaar wanneer ze je komen opeten.
Je bent te jong voor zulke strips. - Het gaat niet om de strips,
Suzy Cheng heeft het me verteld. - Maar spoken eten jou toch niet op.
Suzy zegt, als je ze geen offers brengt dat ze je dan zullen opeten.
Suzy wil je gewoon bang maken. - Suzy's oma bracht ze geen offers,
en ze vonden haar terug met de helft van haar gezicht kwijt.
Ze zeggen dat een demon het eraf beet.
Dat gaat te ver, ik bel Mrs Cheng. - Nee!
Dat meisje heeft je de stuipen op het lijf gejaagd.
Ik red het wel, bel alstublieft niet.
Wil je Reggie? Hij zal je beschermen. - Ik ben niet bang.
Oké, grote jongen.
Lichten uit alstublieft.
Jawel.
Wat?
Wanneer?
Natuurlijk kom ik. Zeg tegen tante Mei dat ik kom.
Wat is er? - Oom Raymond is gestorven.
Oh, nee. - Ik moet naar huis gaan.
Maar, ik heb de hele week vergaderingen. - Jason,
hij heeft jou opgevoed, je moet gaan. - Ja, ik weet het.
Sorry schat, ik... - We gaan met je mee.
Nee, nee. - Je kunt dit niet alleen aan.
We zullen je helpen, papa.
Kom hier.
Bedankt maatje.
Noordwest Amerika
Papa, zijn dat offers voor de doden? - Ja, hoe weet jij dat?
Kinderen op school vertelden me dat. - Wat doet ze?
Dat noemen ze helgeld voor de geesten.
Het is spookmaand, een oud bijgeloof. - En wat als het echt is?
Moeten we dan geld verbranden voor oom Raymond?
Nee schat, dat is niet nodig.
Oom Raymond hield zo veel van geld,
dat hij het niet graag zal zien branden.
Zijn zij hier allemaal voor oom Raymond? - Ja, hij deed veel voor iedereen.
Van meet af aan zorgde hij voor werk,
richtte de liefdadigheidsinstelling op en hielp iedereen die dat nodig had.
Hij gaf altijd terug.
Daarom zijn zij nog hier na al die jaren.
Dat wist ik niet. - Ben jij hierin groot geworden?
Jazeker, je had het hier moeten zien toen het fabriek nog open was,
de drukste plaats van Chinatown.
Al mijn vrienden waren jaloers. - Waarom?
Je kon heel de dag verstoppertje spelen en nooit gevonden worden.
We gaan binnen, kom.
Dit is geen plaats voor kinderen.
Sammy? Daar ben je. - Ach, dit is Sam.
Dan moet jij Sarah zijn. Fijn om jullie eindelijk te ontmoeten.
Hallo, sorry ik... - Xiang Wu, Raymonds medeplichtige.
Jij bent zelfs nog mooier dan op de huwelijksfoto's.
Dit is papa's oom Xiang, een collega van oom Raymond.
Wat ben jij een grote jongen.
Ik heb hem doen schrikken. - Oom Xiang.
Hé, Jason. - Goed je te zien.
Jij hebt een mooi gezin. - Dank je.
De bottenverzamelaar is dood.
Het einde van een tijdperk. - Ja, oom Raymond was een groot man.
Ik ga met hem wandelen, hij voelt zich vreemd.
Oké, ik zie je zo. - Ga je mee buiten?
Het was leuk jou te ontmoeten. - Dag.
Pardon. - Sorry.
De dame van Shanghai. - De man met de gouden lens.
Je ziet er goed uit. - Dank je.
Dit moet de troonopvolger zijn.
Dit is Blake, mama's vriend. We werkten samen bij de krant.
Hallo, leuk je te ontmoeten jongeman. - Hallo. Bedankt.
Ben je terug?
Wij zijn hier voor de begrafenis van Jasons oom.
Wat ben je aan het filmen? - Spookmaand, of hoe dat ook heet.
Al anderhalve dag en zoals gewoonlijk heb ik 'nada'...
Kunnen we gaan? - Natuurlijk.
Hij heeft gelijk, we moeten gaan. Ik heb felle hoofdpijn.
Is hier ergens een apotheker? - Ja, net om de hoek.
Het was leuk je te zien. - Ook leuk om jou te zien.
Hou je goed. - Jij ook.
Dag. - Kom we gaan.
Hallo. - Hebben jullie Ibuprofen?
Ja, achteraan in de hoek. - Ik ben zo terug, oké?
'Spoken en Demonen'
Hou jij van spoken? - Ja.
Weet je welk seizoen het nu is? - Hongerige spokenmaand.
Dat klopt, en je kent er zelfs de juiste naam voor.
Wil je een geheim horen? - Oké.
Al die offers, het fruit, de taarten, het verbranden van geld...
dat ken je wel, hé? - Ja.
Dat heeft allemaal weinig belang.
Wil je weten wat spoken echt graag eten? - Wat dan?
Kinderen.
Maak je geen zorgen, het is weg.
Was dat een spook? - Een Yunguai, een demon.
Boze spoken kunnen demonen worden.
Daarom proberen we vrede te sluiten met de doden.
Deze tijd van het jaar, wanneer de doden in het rijk van de levenden rondwaren,
moeten zij die hen kunnen zien, erg voorzichtig zijn.
Waarom kan niet iedereen spoken zien? - De meesten voelen enkel de angst,
maar om ze te kunnen zien moet je buitengewoon zijn,
een ontvankelijke ziel.
Hallo, hebt u iets tegen hoofdpijn?
Uw collega zei achteraan, maar ik kon niets vinden.
Blijkbaar werd de gave doorgegeven van moeder op zoon.
Welke gave?
Tegen hoofdpijn, maak je hiervan thee, gekookt met vissenkop.
Bedankt, ik ben geen theedrinker. Hebt u geen tabletten of zo?
Pillen nemen voor uw kwaal in deze periode van het jaar
is net als stro gebruiken om een wolkenkrabber te bouwen.
We moeten gaan. Bedankt voor de hulp.
Wacht!
Bent u hier voor de bottenverzamelaar?
Voor de begrafenis van Raymond Tsai. Hoe wist u dat?
Als het te veel wordt, kom me dan opzoeken.
Mijn deur staat altijd open.
Bedankt.
Dank je, tante. - Morgen ga ik naar de markt.
Ik kan kopen wat je maar wilt, je bent vast Chinees eten gewoon.
Of ben je het nu al beu? - Nee, het is lekker.
Maak je geen zorgen over ons.
Tuurlijk maak ik mij zorgen. Met jouw oom...
als ik mij geen zorgen maakte leefden we nu op de straat.
Vind je het niet lekker, wil je iets anders? - Toe, proef ervan Sammy.
Je kent de regel, je moet minstens een keer geproefd hebben.
Ze wil weten of je eend lust. - Hij houdt van eend.
Spreek jij geen Chinees?
Hij kent een paar woorden.
Al die tijd in Shanghai, en hij spreekt geen Chinees.
Hij gaat naar een uitstekende internationale school,
we wilden dat hij goeie talenkennis had voor als we terug kwamen.
Ach zo.
Dit is heerlijk. - Het is heerlijk gekruid.
Is alles oké?
Ik ben oké. Mijn hoofd, ik ben zo terug.
Is alles goed, mama? - Ik ben oké, eet maar voort.
Wat is er met haar? - Soms heeft ze last van migraine.
Ik kijk even hoe het met haar is.
Mama is oké, maatje. Eet maar voort.
Wil je een geheim kennen?
Er is een ijsje als dessert.
Verdomme, ik krijg hier geen signaal. - Dat was raar,
Ik was niet alleen misselijk, het was alsof het eten...
bewoog.
Laten we gaan slapen. - Dit hele huis voelt vreemd aan.
Het is akelig.
Voel jij dat ook?
Het is vreemd, om in mijn oude kamer te zijn
met een meisje in mijn bed. - Jouw tante is nog geen haar veranderd.
Ze kan mij nog steeds niet uitstaan.
Dat is niet waar. - Je hebt dat toch gehoord.
Al die jaren in Shanghai, en hij spreekt geen Chinees.
Ze heeft wel ergens gelijk.
Jij zei dat we voor een jaar in China zouden blijven, hoogstens twee.
Wij waren het eens over een Engelse school.
Jij wou hem niet doen terugkeren met beroerde talenkennis.
Weet je nog? Maar wat heeft het voor zin,
het maakte jou niet uit of we ooit terugkwamen.
Hé, kalm aan.
Schatje, het spijt me.
Ik weet dat je het er moeilijk hebt, het kantoor in Shanghai is bijna af.
We gaan snel weer naar huis, ik beloof het je.
Wil je me vertrouwen?
Waarom noemden ze oom Raymond de bottenverzamelaar?
Hij bracht de botten van immigranten naar China om ze opnieuw te begraven.
Waarom?
Nog zo'n oud bijgeloof.
Ze denken dat, tenzij je botten nabij je voorouders worden begraven,
je geest geen rust vindt.
Alleen de botten?
Ja.
Na zeven jaar graafde hij ze op, maakte ze proper,
hieldt een plechtigheid samen met oom Xiang.
Het was het belangrijkste wat de liefdadigheidsinstelling in het begin deed.
Waarom heb je me dit nooit verteld?
Het gebeurde lang voor mijn geboorte.
Ze spraken er nauwelijks over.
Wat een familieverleden.
Iedereen heeft wel een lijk in de kast. - Ja, dat van jou is wel echt.
Da's een goeie.
Doe het licht uit.
Het is oké, schatje. Ik ben hier nu.
Wat gebeurt er, mama? - Je slaapwandelt, kom,
terug naar bed nu.
Ik kan niet gaan slapen, mama. - Waarom niet, schatje?
Ik moet werken, ik heb veel te doen. - Je slaapt nog, schatje.
Sluit je ogen nu maar. - Ik kan niet, ik heb nog veel werk,
want anders...
Hoe gaat het met Sam? - Hij slaapt, de arme stakker.
Jullie zijn niet wakker geworden, hij schreeuwde zo luid.
Het spijt me, ik nam mijn slaappillen.
Het contract is niet belangrijk, we hebben recht op de volledige som.
Ik zou het zelf doen, maar ik ben op een begrafenis.
Ik bel je terug.
Kunnen ze geen week zonder jou? - Blijkbaar niet.
Je kan gerust gaan, ik ben oké. - Nee tante, het is te vroeg.
We gaan nergens heen. - Zaken zijn belangrijker.
Dat zei Raymond ook altijd.
Het fruitsap is op. - Ik ga wel.
Nee, ik heb wat zonlicht nodig. Ik ben zo terug.
Het is om zeep, en het komt erg ongelegen.
Ga nou maar, ik help haar wel. - Ik laat je niet alleen als Sam ziek is.
Hij is niet ziek, hij slaapwandelde.
Dat deed hij vroeger nooit. - Hij at ook nooit eerder pudding,
en zag nog nooit een dode. Hij heeft veel aan zijn hoofd.
Ben je zeker? - Het lukt ons wel.
Jij bent de beste. Ik ga alvast inpakken, oké.
Sorry, ik had je niet gezien. - Slaapt hij nog?
Ik denk dat hij koorts maakt.
Is er een truc om het raam te openen? Het zit klem en het is er nogal benauwd.
Ik doe het wel. - Nee, dat is niet nodig.
Waarom ga je niet wat rusten? Je was de hele nacht wakker.
Ik zal wel bij hem blijven.
Misschien neem ik wel een douche. Bedankt.
Maak dat je weg komt, jij heks!
Jij spreekt wel Chinees.
Je loog tegen me. - Ik ben geen leugenaar, jij wel!
Welke jongen houdt een oude vrouw voor de gek?
Welke oude vrouw houdt zichzelf voor de gek?
Mama, ik voel me niet zo lekker.
Mijn god!
Wat is er met je armen?
Mei, bel de ziekenwagen.
En zijn armen... ik weet het niet, hij was in de kelder.
Daar was vroeger een fabriek, misschien is daar iets gebeurd.
Hij slaapwandelde maar. - Mag ik wat ruimte, alstublieft?
Hoe is het met hem?
Hij reageert nog steeds niet. - Waarom niet? Hij was perfect gezond.
Dat is te vroeg om te zeggen. We doen een reeks testen.
En zijn armen?
Hij speelde op een fabrieksterrein.
Was er inkt of verf in de buurt?
Hij was in mijn kelder, daar is al 40 jaar geen verf meer.
Wanneer wordt hij terug wakker?
Dat is onmogelijk te voorspellen.
Morgen hebben we voorlopige resultaten. - Wanneer mag ik hem zien?
De verpleegster komt je zo halen.
We helpen u en uw zoon hier doorheen.
Bedankt.
Kom Sarah, we gaan.
Jason, wacht even.
Je moet terugkomen. Iets vreselijks...
Help!
Wat is het probleem? - Het probleem?
Ik verzin dit niet.
Je kunt beter wat gaan rusten.
Je kan hier niet elke nacht blijven. - Er is iets mis.
Hier gaat iets helemaal mis.
Natuurlijk, uw kind is ziek. - Ik weet dat hij ziek is!
Waarom kunnen jullie mij niet zeggen wat hij mankeert?
Wat is er aan de hand met mijn zoon?
We doen alles wat we kunnen.
Het spijt me, ik...
Het geeft niet, je moet het de vrije loop laten.
Soms wordt het je gewoon te veel.
Ik ga een eindje wandelen.
Als er iets verandert,
eender wat, bellen jullie mij.
Alstublieft. - Natuurlijk.
Ik hou van je.
U zei,
u zei dat als het ooit te veel werd dat ik naar hier kon komen.
Waar heb je dit vandaan? - Ik vond het bij mijn zoon.
Hij slaapwandelde. - Dit is een grafdoos.
Een wat?
De botten van de overledenen werden hierin naar China verscheept.
Eén persoon per doos. - Is het gemaakt van lood?
Of iets giftig?
Daar, haar naam was Chen Lu van de Kuandung provincie.
Ze was 17 toen ze stierf.
Het meisje.
Heb je haar dan gezien?
Ik heb van die terugkerende...
klaarwakkere nachtmerries.
Sommigen van ons zullen merken dat wanneer we dromen,
we meer wakker zijn dan ooit.
Ik zal je iets laten zien.
Ik schrijf mijn dromen neer
om te verstaan wat de wereld voorbij onze wereld mij te vertellen heeft.
Hier,
toen ik jouw zoon voor het eerst zag herkende ik hem.
Ik had die droom een jaar geleden.
Wat heb je met mijn zoon gedaan? - Ik ben jouw vijand niet.
Wat heb je met hem gedaan?
Ik vrees dat de geesten hem hebben.
Zijn ziel.
Het spijt me.
Ik weet niet wat me bezielde.
Je bent in de war en bang. Een moeder wanhopig voor haar kind.
Dat is heel normaal.
Als ik hiervan ook maar iets zou geloven, wat moet ik dan doen?
Zoek uit wat de geesten van je willen.
Als dit de grafdoos van Chen Lu is, waar zijn dan haar botten?
Men zegt dat als iemands botten niet nabij zijn voorouders worden begraven
dat de geest dan geen rust vindt.
Dus, ik moet haar botten vinden? - Misschien wel.
Vraag het Raymonds vrouw.
Er werkten vroeger veel meisjes in haar fabriek.
Je moet je haasten. De ziel van een kind is erg broos.
Dank je.
Het spijt me zo van jouw zoon. - Dank je.
Dit is Ben Lee, een oude vennoot.
Ga zitten, alstublieft.
Wat is dat?
Dit klinkt misschien raar, maar
werkte er vroeger een meisje in de fabriek met de naam Chen Lu?
Dat kan ik me niet herinneren, er werkten veel meisjes voor ons.
Dat was 40, 50 jaar geleden. - Bleven haar botten hier achter?
Haar wat?
Oom Raymond, de liefdadigheidsinstelling, jullie verscheepten de botten naar China,
bleven er botten achter?
De Chinese liefdadigheidsinstelling
hield er al vele jaren geleden mee op botten naar China te verschepen.
De communisten kwamen aan de macht en sloten de grenzen,
zelfs voor de overledenen.
Veel botten bleven achter. - Wat gebeurde ermee?
Ze bleven onder de grond. De lichamen werden niet meer opgegraven.
Bedankt.
Wat zeggen de dokters over Sam?
Nog steeds geen verandering.
Zijn er dossiers van de arbeiders? Ik heb beneden dossierkasten gezien.
We maakten ze jaren geleden al leeg. - Mag ik er wat in rondneuzen?
Nee! - Nee!
Waarom is er een nieuw slot op de fabrieksdeur?
Door wat er met Sam gebeurde.
Er slingeren misschien nog gevaarlijke chemicaliën rond.
Wat doet de vrachtwagen dan buiten? Als er niemand beneden mag zijn,
wat brengen ze dan naar binnen? - Ze werken voor mij.
Mrs Tsai laat mij toe om wat voorraden op te slaan in het magazijn.
Het spijt ons dames, we moeten gaan.
Wat verberg je voor mij?
Ik begrijp dat je onder veel druk staat.
In het belang van jouw zoon zou je wat moeten rusten.
Waarom beledig je mijn gasten? Wat mankeert er met jou?
Mag ik de dossiers bekijken?
Er zijn geen dossiers!
Wie houdt er nu 50 jaar lang dossiers bij?
Ik heb je bericht gekregen. Coma? Ik had nooit mogen weggaan.
Ik hou van je, hou vol, oké.
Ik neem nu een vliegtuig, tot gauw.
Je bent van gedachten veranderd en je wil hier terug komen werken?
Ik kan best iemand gebruiken.
Ik heb je hulp nodig. - Op mij kan je rekenen.
Waar vind ik dossiers van immigranten die hier werkten in de jaren 40?
Werk je aan een reportage?
Ik heb enkel de informatie nodig.
Alstublieft.
Oké, ik zal het proberen. Hoe heet het bedrijf?
Jasons oom bezat een kledingfabriek in Chinatown, Tsai Fabrics of zo.
Een kledingfabriek?
Die hadden zo geen dossiers. - Hoe bedoel je?
Er moeten toch loonlijsten, immigratiedocumenten of zo zijn?
Denk even na Sarah, een kledingfabriek in jaren de 40 en 50,
dat zijn meisjes van een sloep uit China, daar zijn absoluut geen dossiers van.
Bedoel je een slavenfabriek? - Ik wil je familie niet zwart maken, maar
Wacht even, ze hadden ook een scheepvaartmaatschappij...
Tsai Imports, juist? - Ja.
Ik ben blind aan het worden.
Hier, klachten bij de arbeidsraad,
maar de arbeiders wilden niet getuigen. Dat was in 1949.
Er was nog een onderzoek in de jaren 70. Beschuldiging van smokkelhandel.
Onvoldoende bewijsmateriaal. Alle klachten werden ingetrokken.
Waren het drugs? - Onderdelen van dieren.
Onderdelen van dieren? - Ja, hier voornamelijk beren.
Ik heb er enkele jaren geleden nog een reportage over gemaakt.
Onderdelen van beren zijn een delicatesse in China.
Ze maken er soep van. - Dat is walgelijk.
Het gaat nog verder dan dat,
ze gebruiken de gal in hun traditionele geneesmiddelen.
Ze steken een buisje in de galblaas van de beer
en zuigen er de gal uit. Smerig spul.
Afschuwelijk, waarom zou Jasons oom bij zoiets betrokken zijn?
Het is illegaal en een fortuin waard als het terug in China geraakt.
Ja, dit is de moeder van Sam.
Mijn god, ik kom meteen.
Wat is er gebeurd? - We hebben hem moeten opereren.
Zijn hart begaf het. - Wat?
Dokter Kent is bij hem. Hij komt er wel doorheen.
Ik haal je een glas water.
Is alles goed?
Je moet echt gaan zitten.
Je moet jezelf verzorgen. - Ik ben oké.
Ik kijk hoe het met hem is.
Dit is niet echt, dit is de nachtmerrie.
Het gaat achteruit met je zoon, nietwaar?
Dat is normaal, spokenmaand is voorbij bij dageraad.
Genoeg!
Zodra de zon opkomt zal de band tussen onze wereld en die van hen
verbroken worden,
en je zoon zal verloren zijn. - Hou ermee op!
Ik kan een kind niet laten omkomen. - Doe dan toch iets!
Er is iets dat jij kan proberen, maar het is heel gevaarlijk.
Wat? - Kom met mij mee.
Hier staan wachten, helpt dat jouw jongen?
De offers op de straat zijn louter opsmuk.
Ze geven de levenden de illusie van veiligheid.
Als we iets willen van de geesten, moeten we iets kostbaars offeren.
Het is de tijd van het jaar,
waar het rijk van de levenden en dat van de doden elkaar kruisen
en de wereld in waanzin terechtkomt.
Boze geesten, belust op wraak
zijn op het hoogtepunt van hun kracht.
Maar jij hebt geen alternatief,
als je je zoon wilt redden, moet je ze nu confronteren.
Dit zal je beschermen.
En deze ook.
Wat is dat? - Dat zal je met je meenemen.
Waar ga ik naartoe?
Ongelukkige geesten zitten gevangen waar ze het meest geleden hebben.
Haast je,
je hebt slechts tot zonsopgang.
Je zult kijken met de ogen van de doden, maar laat ze je niet aanraken.
Ze kunnen je enkel aanraken als je dat toelaat.
Laat dat niet toe,
of ze zullen jou opsluiten in hun wereld net zoals jouw zoon.
De meest boze geesten worden demonen.
Ze zijn sluw en kunnen alle vormen aannemen.
De appelsien is voor de bewaker, om je toegang te betalen.
De trom zal een dode oproepen.
Geef hem een enkele tik.
En de laatste stap...
De spuit bevat een gif
dat je naar de rand van de dood zal brengen.
Om te kunnen kijken als de doden moet je je bij hen vervoegen.
Ik kan het niet.
Jason, godzijdank, je er bent. - Wat ben je aan het doen?
Ik probeer Sammy te redden. - Is Sam hier?
Nee. - Kom, ik zal je helpen.
Kom op, we moeten naar het ziekenhuis.
Je bent behoorlijk slim voor een vrouw.
Vannacht kom ik naar jou.
Oom Raymond.
Ik denk dat deze klaar is. - Goed, morgen verwachten ze de lading.
Bespioneer jij ons?
Je hebt de botten nooit verzonden,
maar jullie smokkelden onderdelen van beren.
Ik wist dat zij voor problemen zou zorgen.
Hoe kan je dit doen? De botten moeten terug naar huis.
Zullen we jouw botten naar huis sturen?
Nee.
Ik zal jullie niet verraden. - Raymond.
Vertrouwen we haar?
Alstublieft, Raymond. - Zwijg!
Voor jou ben ik Mr Tsai.
Ze zal ons niet verraden. Moet je haar zien.
Als je iets verklapt, snij ik je tong eruit en laat ik je ze opeten.
Begrepen?
Ga terug aan het werk!
We kunnen haar niet vertrouwen. Ze zou ons verklikt hebben.
We moeten haar verplaatsen? - We wachten tot het donker wordt.
Zij kan het afhandelen, zij maakte er een boeltje van.
Ze mag het opkuisen.
Mama?
Kom hier, we zijn weg.
Kalmeer, Sarah. Kalmeer!
Doe ze uit! - Ze zijn om je te beschermen.
De dokters willen er zeker van zijn dat je jezelf geen pijn meer doet.
Je begrijpt het niet, we moeten Sam redden.
De dokters doen alles wat ze kunnen.
Hoe laat is het?
Half vier 's ochtends. Je moet rusten.
We hebben nog tijd, tot zonsopgang.
Wie heeft dat gezegd?
Zullen we een dokter roepen?
Vraag het aan haar.
Vraag haar naar de botten. - Welke botten?
Wat heb je met de botten gedaan? Je stuurde ze niet terug naar China.
Ik breng haar in de war. - Werken tot de dood was niet genoeg,
je had zelfs niet het fatsoen ze te laten rusten.
Ik ga kijken hoe het met Sam is. - Blijf er weg!
Laat ze niet in zijn buurt komen.
Luister naar me,
je tante en oom hadden een slavenfabriek
en ze hebben een meisje vermoord. - Waar heb je het over?
Haar naam was Chen Lu.
Ze heeft gezien wat ze deden en ze hebben haar vermoord.
Sarah, luister naar jezelf... - Haar geest heeft Sam.
We hebben nog tot zonsopgang om haar botten te vinden
anders zien we onze zoon nooit meer terug.
Ik hou van jou.
Ik kijk zelf hoe het met Sam is. Oké?
Ik ben zo terug. - Laat me niet achter.
Neem me met je mee.
Het is nog een kwestie van uren.
Het spijt me.
Wie is Chen Lu? - Wat zeg je?
Chen Lu,
werkte ze voor jou? - Er werkten veel mensen voor ons.
Waarmee betaalden we de mensen die voor ons werkten?
Waarom vraag je dit? - Omdat ik het wil weten.
Ging er later iemand van hen verder, naar school, met een eigen zaak...
Genoeg!
Die mensen aanbeden ons.
Ze deden wat wij hen vroegen en ze waren ons dankbaar.
Echt?
Dus je had wel een slavenfabriek.
En hoe zit het met Sarah, mijn vrouw?
Heeft ze nog juiste dingen verteld?
Ik weet niet wat ik moet doen? - Je moet me vertrouwen.
Alstublieft.
Ze doen het nog steeds.
Moeten jullie niet in het ziekenhuis zijn?
Wat is hier aan de hand?
Wees geen idioot, het zijn maar zaken.
Ja, maar dat is mijn bedrijf. Je hebt mij gebruikt.
Ze hebben het dichtgemetseld.
Daarachter was een kamer waar ze de botten dumpten.
Je vrouw is gek. - Kalm aan.
Hé, wat doe je!
Zeg me hoe we er in geraken. - Daar valt niets te zien.
Wat heb je gedaan?
Sarah, nee!
Nu heb je je botten.
Ga je hiermee je zoon redden?
We zullen je naar huis sturen.
Alstublieft,
krijgen we onze zoon terug?
Kom, we gaan.
Ik weet niet wat ik moet zeggen,
het is een mirakel.
Kunnen we nu eindelijk naar huis?